Blog

2026.10.07

ความร่วมมือภาคอุตสาหกรรมกับสถาบันการศึกษาในไทย: MoU กับคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาฯ ทำอะไรบ้าง

MoU signing ceremony between the Faculty of Engineering, Chulalongkorn University and TOMAS TECH

เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2569 เราได้ลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือกับคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ครอบคลุมหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีดิจิทัล (CEDT) ของคณะ บทความนี้ไม่ได้เพียงรายงานการลงนาม แต่อธิบายว่าเหตุใดผู้ให้บริการระบบแบบครบวงจรจึงร่วมมือกับมหาวิทยาลัย และความร่วมมือระหว่างภาคอุตสาหกรรมกับสถาบันการศึกษาต้องมีอะไรบ้างจึงจะเดินได้จริง โดยอ้างอิงจากสิ่งที่เราพบเห็นที่หน้างาน หวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่กำลังพิจารณาเรื่องการพัฒนากำลังคนหรือความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยในประเทศไทย

ความร่วมมือภาคอุตสาหกรรมกับสถาบันการศึกษาในไทย: MoU กับคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาฯ ทำอะไรบ้าง - การลงนามในบันทึกข้อตกลง

บทสรุป: สิ่งที่ขาดไม่ใช่คนที่เขียนโปรแกรมได้ แต่คือคนที่นิยามปัญหาได้

เมื่อเข้าไปสนับสนุนการนำ AI, IoT และระบบอัตโนมัติมาใช้ในภาคการผลิตและโลจิสติกส์ของไทย ตัวเทคโนโลยีเองแทบไม่เคยเป็นอุปสรรค อุปสรรคคือการไม่มีคนที่สามารถสังเกตว่าหน้างานกำลังเกิดอะไรขึ้น พูดคุยกับผู้ที่ปฏิบัติงานจริง ประเมินว่าควรทำระบบอัตโนมัติตรงจุดใดจึงจะคุ้มค่า และเชื่อมงานนั้นเข้ากับเครื่องจักรกับระบบหลักเดิมโดยไม่เกิดความขัดแย้ง

จำนวนคนในประเทศไทยที่เขียนโปรแกรมได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง สิ่งที่ยังขาดแคลนคือวิศวกรที่หยิบข้อจำกัดซึ่งไม่เคยถูกเขียนไว้ในข้อกำหนด ขึ้นมาแปลงเป็นการออกแบบเชิงเทคนิคได้ ตลอดการทำงานของเราที่ครอบคลุมทั้ง IT, AI, OT และ FA จุดนี้เองคือที่ที่เราสร้างคุณค่าได้มากที่สุด

การพัฒนาความสามารถข้อนี้โดยเฉพาะ คือเป้าหมายของข้อตกลงฉบับนี้ ในประกาศของภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็ระบุเป้าหมายของความร่วมมือไว้ว่าเพื่อพัฒนานิสิตจากการเป็นเพียงโปรแกรมเมอร์ ไปสู่การเป็นวิศวกรคอมพิวเตอร์ที่มุ่งเน้นการสร้างโซลูชัน และแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นจริงในภาคอุตสาหกรรมได้

สรุปสาระการลงนาม

รายการรายละเอียด
วันที่ลงนามวันพุธที่ 7 ตุลาคม 2569
คู่ความร่วมมือคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หลักสูตรที่ครอบคลุมวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีดิจิทัล (CEDT)
ผู้ลงนามฝ่ายมหาวิทยาลัยผศ.ดร.อรรถวิทย์ สุดแสง หัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (เข้าร่วมในฐานะผู้แทนคณบดี)
ผู้ลงนามฝ่ายบริษัทคุณเรียว โนซากิ ประธานบริษัท
พยานผศ.ดร.ณรงค์เดช กีรติพรานนท์ ประธานหลักสูตร CEDT / คุณกานต์ธิดา วรรณศิวพร ผู้จัดการฝ่ายธุรการ TOMAS TECH
ระยะเวลา5 ปี นับจากวันลงนาม ขยายได้ตามความเห็นชอบร่วมกันเป็นลายลักษณ์อักษร
ความร่วมมือภาคอุตสาหกรรมกับสถาบันการศึกษาในไทย: MoU กับคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาฯ ทำอะไรบ้าง - ภาพหมู่ผู้เข้าร่วมจากทั้งสองฝ่าย

CEDT ดำเนินการภายใต้ Higher Education Sandbox

มีประเด็นหนึ่งที่จำเป็นต่อการเข้าใจข้อตกลงฉบับนี้ นั่นคือ CEDT ดำเนินการภายใต้ การจัดการศึกษาที่แตกต่างจากมาตรฐานการอุดมศึกษา (Higher Education Sandbox) ของประเทศไทย ซึ่งเป็นกรอบที่อนุญาตอย่างเป็นทางการให้จัดการศึกษานอกเหนือจากมาตรฐานการอุดมศึกษาแบบเดิมได้ เพื่อให้ออกแบบหลักสูตรตามสิ่งที่ภาคอุตสาหกรรมต้องการจริงได้

ในทางปฏิบัติ ความแตกต่างนี้สำคัญมาก โดยทั่วไปจุดเชื่อมต่อของบริษัทกับมหาวิทยาลัยมักจำกัดอยู่ภายนอกหลักสูตรที่เสร็จแล้ว ได้แก่ การบรรยายพิเศษ การรับนิสิตฝึกงาน และการรับบัณฑิตเข้าทำงาน แต่ในหลักสูตรแบบแซนด์บ็อกซ์ บริษัทสามารถเข้ามามีส่วนร่วมตั้งแต่ขั้นออกแบบหลักสูตร นำโจทย์ปัญหาจริงจากภาคอุตสาหกรรมเข้ามาเป็นสื่อการเรียนรู้ และร่วมประเมินผลนิสิตได้ด้วย

กล่าวอีกอย่างคือ มหาวิทยาลัยกับบริษัทไม่ได้ทำงานแยกส่วนกัน แต่ร่วมกันขับเคลื่อนวงรอบการพัฒนาเดียวกัน โครงสร้างแบบนี้เองคือเหตุผลที่ทำให้ข้อตกลงฉบับนี้มีความหมายสำหรับเรา

สิ่งที่เราจะเข้าไปมีส่วนร่วม

ภายใต้บันทึกข้อตกลง เราจะสนับสนุนคณะเป็นหลักในด้านต่อไปนี้

การร่วมเป็นที่ปรึกษาโครงงานรวบยอด

หลักสูตร CEDT กำหนดให้นิสิตชั้นปีที่ 3 ต้องบูรณาการความรู้จากหลายรายวิชาเข้าด้วยกันเป็นผลงานชิ้นเดียว คือโครงงานรวบยอด (Capstone Project) เราจะนำเสนอหัวข้อที่มาจากปัญหาซึ่งเกิดขึ้นจริงในหน้างานอุตสาหกรรม พร้อมให้วิศวกรของเราทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาร่วมเพื่อสนับสนุนการพัฒนาผลงานของนิสิต

คุณค่าอยู่ที่การได้ทำงานกับโจทย์ที่มีข้อจำกัดและความขัดแย้งจริง ไม่ใช่โจทย์ที่ถูกจัดระเบียบไว้เรียบร้อยเพื่อการสอน ความต้องการเปลี่ยนกลางทาง การปฏิบัติงานจริงที่หน้างานต่างจากข้อกำหนด ข้อมูลที่ไม่มาตามที่คาด เหตุการณ์เหล่านี้เป็นเรื่องปกติในงานจริง แต่นิสิตแทบไม่มีโอกาสได้สัมผัสก่อนจบการศึกษา

การฝึกงานและสหกิจศึกษา

เราจะรับนิสิตชั้นปีที่ 1-3 เข้าฝึกงานในภาคการศึกษาที่ 3 และรับนิสิตชั้นปีที่ 4 เข้าร่วมสหกิจศึกษา โดยแต่ละการรับเข้าจะมีบุคลากรของเราได้รับมอบหมายเป็นหัวหน้างานดูแล และประเมินนิสิตตามเกณฑ์กับระยะเวลาที่หลักสูตรกำหนด

การสอนโดยวิศวกรที่ทำงานจริง

วิศวกรของเราจะเป็นวิทยากรหรืออาจารย์พิเศษให้แก่รายวิชาในหลักสูตร ครอบคลุมสาขาที่เราทำงานจริง ได้แก่ สมาร์ตโลจิสติกส์ การทำให้เห็นสถานะเครื่องจักรและกระบวนการด้วย IoT การสอบกลับในการผลิต การลดการใช้กระดาษของแบบฟอร์มหน้างาน การประยุกต์ใช้ Generative AI และระบบขนถ่ายอัตโนมัติ

ข้อเสนอแนะต่อหลักสูตรและการร่วมงาน Job Fair

เราจะให้ข้อเสนอแนะเพื่อปรับปรุงหลักสูตรและเนื้อหาการสอน ให้ทันต่อแนวโน้มเทคโนโลยีและความต้องการของภาคอุตสาหกรรมที่เปลี่ยนไป พร้อมทั้งเข้าร่วมงาน Job Fair ที่ภาควิชาจัดขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ความร่วมมือภาคอุตสาหกรรมกับสถาบันการศึกษาในไทย: MoU กับคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาฯ ทำอะไรบ้าง - การมอบของที่ระลึก

สิ่งที่เราคิดว่าจำเป็นต่อการทำให้ความร่วมมือนี้เดินได้จริง

นอกเหนือจากตัวข้อตกลง ต่อไปนี้คือข้อสรุปจากประสบการณ์การทำงานของเรา เพราะความร่วมมือลักษณะนี้หยุดอยู่แค่การลงนามได้ง่ายมาก

ข้อแรก การเลือกหัวข้อเป็นความรับผิดชอบของบริษัท โจทย์ที่ส่งให้นิสิตนั้น หากเล็กเกินไปก็ไม่เกิดการเรียนรู้ หากใหญ่เกินไปก็ไม่มีวันจบ อีกทั้งต้องมีความเป็นไปได้ที่จะเสร็จภายในระยะเวลา และปลอดภัยพอที่จะล้มเหลวได้โดยไม่กระทบธุรกิจ เส้นแบ่งนี้มีเพียงบริษัทที่รู้จักหน้างานเท่านั้นที่ขีดได้

ข้อที่สอง การเป็นที่ปรึกษาไม่ใช่งานแถม การใส่ชื่อเป็นที่ปรึกษาร่วมเพียงอย่างเดียวไม่เกิดผลอะไร นิสิตมักติดขัดที่วิธีแยกย่อยปัญหาและวิธีตรวจสอบสมมติฐานกับผู้เกี่ยวข้อง มากกว่าติดที่ตัวเทคโนโลยี การจัดคนให้ทำเรื่องนี้ได้จริงหรือไม่คือสิ่งที่ชี้ผลลัพธ์

ข้อที่สาม เมื่อจะร่วมประเมิน ต้องระบุเกณฑ์ให้ชัดล่วงหน้า เมื่อบุคลากรของเรานั่งเป็นกรรมการสอบ คำถามไม่ได้มีเพียงว่าผลงานทำงานได้หรือไม่ แต่รวมถึงว่าการนิยามปัญหาสมเหตุสมผลหรือไม่ การออกแบบเคารพข้อจำกัดหรือไม่ และนำไปใช้งานจริงได้หรือไม่ หากไม่ตกลงล่วงหน้าว่าบริษัทถือว่าอะไรคือดี การประเมินจะไหลไปตามความรู้สึก

ข้อที่สี่ ต้องส่งผลกลับไปให้นิสิต ผลงานนั้นถูกนำไปใช้อย่างไรในบริษัท ถูกใช้จริงหรือไม่ และหากไม่ได้ใช้ ขาดอะไรไป หากไม่ส่งข้อมูลนี้กลับไป งานชิ้นนั้นก็จะเป็นเพียงงานที่จบลงเมื่อส่ง

ก้าวต่อไป

ภายใต้ข้อตกลงฉบับนี้ เราจะเริ่มดำเนินการตามลำดับตั้งแต่ปีการศึกษา 2569 เป็นต้นไป ทั้งการเสนอหัวข้อโครงงานรวบยอด การรับนิสิตฝึกงานและสหกิจศึกษา และการส่งวิศวกรเข้าร่วมสอน

ในฐานะบริษัทสัญชาติญี่ปุ่นที่มีฐานอยู่ในประเทศไทย เรารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้มีส่วนร่วมในการเชื่อมการอุดมศึกษาไทยเข้ากับภาคอุตสาหกรรม และพูดอย่างตรงไปตรงมา นี่ก็เป็นการพัฒนากำลังคนของเราเองด้วย นิสิตที่ได้รู้จักงานของเราผ่านการฝึกงานหรือโครงงานรวบยอด อาจกลายเป็นเพื่อนร่วมงานของเราในอนาคต

หากท่านต้องการปรึกษาเรื่องการพัฒนากำลังคน ความร่วมมือกับสถาบันการศึกษา หรือการทำ DX ที่หน้างานการผลิตและโลจิสติกส์ในประเทศไทย ติดต่อเราได้ที่ หน้าติดต่อของ TOMAS TECH

แหล่งอ้างอิง